Hofanlage, Cultureel erfgoedmonument in Rechberghausen, Duitsland.

Van het Altes Schloss Rechberghausen, ten noorden van Rechberghausen op de Burgholz-heuvel, resteren alleen de poorttoren en de Sint-Johannes-de-Doperkapel, de enige delen die de brand van 1685 overleefden. Rondom werd in de 18e en 19e eeuw een grotere boerderij gebouwd. Een beschrijving uit 1844 vermeldt een massief kasteel met kleine torentjes, zes tot acht gebouwen en een put.

Het kasteel werd vermoedelijk tussen 1100 en 1150 gebouwd door de heren van Rechberg-Bettringen, de toenmalige eigenaren van het dorp, en wordt in 1232 en 1245 als Rechbergs kasteel vermeld. Na een brand vóór 1360 liet hertog Frederik van Teck het tussen 1361 en 1370 herbouwen. Boeren uit Schorndorf verwoestten het in 1525 tijdens de Duitse Boerenoorlog, en rond 1575 liet Haug Erkinger von Rechberg het ombouwen tot een renaissancepaleis met drie vleugels. Een brand in 1685, vermoedelijk door blikseminslag, verwoestte alles behalve de kapel en de poorttoren; de stenen werden in 1721 gebruikt voor het Nieuwe Slot.

De naam Rechberghausen komt van het Zwabische adellijke geslacht Rechberg, dat zetelde op Hohenrechberg bij Schwäbisch Gmünd; hier ontstond een tak, Rechberg-Rechberghausen. De kapel is gewijd aan Johannes de Doper en werd in 1999 gerestaureerd. De poorttoren en de kapel behoren met het landgoed nog toe aan de graven van Degenfeld-Schonburg.

De resten liggen op de Burgholz-heuvel ten noorden van Rechberghausen en ten westen van het gehucht Oberhausen, op ongeveer 320 tot 400 m boven zeeniveau; de Marbach buigt vanaf het noorden om de heuvel heen. Bewaard zijn de poorttoren en de kapel van Johannes de Doper, opgenomen in een groter boerenerf dat nog eigendom is van de graven van Degenfeld-Schonburg; bekijk ze vanaf de openbare paden.

Een beschrijving uit 1844 vermeldt dat het kasteel massief was gebouwd, dat de kasteelmuur aan meerdere zijden kleine torentjes had en dat de binnenruimte uit zes tot acht gebouwen en een put bestond. Een vijver ten oosten van de heuvel doet vermoeden dat de oorspronkelijke aanleg een waterburcht was of omgeven werd door grachten met water.