Oberhofenkirche, Middeleeuwse kerk in Göppingen, Duitsland.

De Oberhofenkirche is een laatgotische hallenkerk, gebouwd van 1436 tot 1490, met lichtgele muren, een donkerbruin pannendak en hoge spitsboogvensters langs de zijkant. Rechts draagt een vierkante stenen toren een hoge grijze spits, en daarachter en links staat een tweede, iets lagere grijze spits. Het uitspringende portaal heeft een spitsboogingang met dubbele deuren; binnen rust een ribgewelf op slanke zuilen boven donkere houten banken.

Een eerste parochiekerk van Göppingen is in 1275 gedocumenteerd, op de plaats van een Romeinse villa rustica en een vroegmiddeleeuwse houten kerk. Graaf Ulrich V van Württemberg liet de huidige laatgotische hallenkerk van 1436 tot 1490 bouwen en omvormen tot een kapittel van kanunniken. Na de opheffing van het kapittel begin 1535 diende ze vooral voor begrafenissen; vanaf 1854 neogotisch gerestaureerd, is ze sinds 1902 weer gemeentekerk.

De naam Oberhofen verwijst naar de ligging van de kerk bij de bovenste hoeve buiten de middeleeuwse stadsmuren. Sinds 1902 is ze de tweede protestantse parochiekerk van Göppingen. Binnen zijn een laatgotisch koorbanken en barokke epitafen te zien, deels rond 1770 van de stadskerk hierheen gebracht.

De kerk staat buiten de oude stadsmuren naast de Heiligkreuzkapelle, het bewaarde koor van de Marienkapelle uit 1410, dat voor tentoonstellingen en andachten wordt gebruikt. De hoofdingang ligt in het uitspringende portaal met spitsboog en dubbele deur; men betreedt het schip, met het verhoogde polygonale koor aan het einde. Sinds 1902 dient het gebouw weer als gemeentekerk, dus bezoeken hangen samen met de diensten.

Archeologische opgravingen in 1980/81 legden onder de kerk een Romeinse villa rustica uit de 2e/3e eeuw na Chr. bloot en daarna een vroegmiddeleeuwse houten kerk op palen. Ook kwam een vroege gebitsprothese van nijlpaardivoor tevoorschijn, een vondst die bezoekers nauwelijks kennen.