Martinskirche Isingen, Laatgotische kerk in Isingen, Duitsland.

De Martinskirche Isingen is een gepleisterde zaalkerk met een steil pannendak, een lang schip en een hoger polygonaal koor, geschraagd door grijze steunberen tussen hoge spitsboogvensters. De vierkante toren, in zijn kern middeleeuws, rijst achteraan rechts op onder een eigen steil dak. Binnen overspant een netribgewelf met zwakke bloemmotieven de ruimte, en boven het altaar staat een houten orgel met lichtgekleurde pijpen.

In 1140 is in Isingen een romaanse stenen kerk gedocumenteerd, waarvan resten bewaard zijn. Schip en koor werden in de 15e eeuw herbouwd en in 1451 voltooid; de kern van de toren dateert uit de 13e eeuw. Sindsdien is het gebouw nauwelijks nog structureel veranderd.

De kerk draagt de naam van de heilige Martinus van Tours; de laat-gotische preekstoel kreeg later een barokke kuip. Aan de balustrade van de galerij hangt een epitaaf uit 1636 met de onthoofding van Johannes de Doper, zichtbaar vanaf de banken. Het orgel, in 1885 gebouwd door Gebr. Link, gebruikt ouder pijpwerk en werd in 1948/49 gerestaureerd.

De kerk staat op een ommuurd kerkhof in Isingen, een district van Rosenfeld. De parochie maakt deel uit van de Verbundkirchengemeinde Rosenfeld-Isingen in de Kirchenbezirk Balingen. Omdat het een actieve parochiekerk is, is het raadzaam de diensttijden te controleren of contact op te nemen met het parochiekantoor voordat u een bezoek binnen plant.

De bron noemt drie middeleeuwse klokken in de toren van de Georgskirche, niet van de Martinskirche, zonder gietdata. De Martinskirche bezit wel een doopvont uit 1516 en een crucifix uit de 15e eeuw. Het orgel van Gebr. Link werd in 1885 geplaatst met ouder pijpwerk en in 1948/49 gerestaureerd.