Kleine Harzburg, Middeleeuwse kasteelruïne in Bad Harzburg, Duitsland.

Kleine Harzburg is een kasteelruïne op een heuvel in de buurt van Bad Harzburg, met overgebleven funderingsmuren, torenbouwsels en een gracht die de structuur in twee delen verdeelde. De overblijfselen laten duidelijk de indeling en versterkingen van de middeleeuwse burcht zien.

Geen enkele historische bron noemt de Kleine Harzburg rechtstreeks, waardoor datering en rol omstreden blijven. Het meest aannemelijk is dat zij een vooruitgeschoven bastion van de Große Harzburg was, na 1068 gebouwd onder Hendrik IV, wiens bouwtechniek en vormen zij deelt; daarmee zou zij de status van rijksburcht hebben gehad. De vondsten wijzen op een korte bestaansduur; archeoloog Wolf-Dieter Steinmetz veronderstelt dat de burcht verlaten bleef na het tijdelijke opgeven van de Große Harzburg in 1076. Aan het gebruik van de Große Harzburg onder Otto IV in het begin van de 13e eeuw zijn geen artefacten toe te wijzen.

Geen enkel document noemt de plek bij naam of verklaart het gebruik; de rol wordt afgeleid: waarschijnlijk een vooruitgeschoven bastion van de Große Harzburg, met vergelijkbare bouwtechniek en bouwvorm. De naam Kleine Harzburg onderscheidt haar alleen van de grotere buur 300 m zuidelijker. De vondsten wijzen op een korte levensduur, en archeoloog Wolf-Dieter Steinmetz veronderstelt dat de burcht verlaten bleef na de tijdelijke opgave van de Große Harzburg in 1076.

De ruïne ligt op de Kleine Burgberg, ongeveer 300 m ten noorden van de Große Harzburg; de toegang is vanuit het zuidwesten, waar geen poortconstructie te herkennen is. Een halsgracht van 15–20 m breed doorsnijdt de rug ten zuiden van de hoofdburcht, een tweede omsluit een voorburcht van etwa 30 m breed. Het terrein is ongelijk, met twee kelderverspreidingen en een cisterne nog zichtbaar.

Geen vondsten uit het gebruik van de Grote Harzburg onder Otto IV in het begin van de 13e eeuw kunnen aan de Kleine Harzburg worden toegewezen, dus de vondsten verbinden beide sites niet. Archeoloog Wolf-Dieter Steinmetz veronderstelt veeleer dat de burcht verlaten bleef na de tijdelijke opgave van de Grote Harzburg in 1076. De put naast het noordelijke gebouw werd in 1905 tot 32 meter diepte vrijgemaakt.