St. Matthäus, Rooms-katholieke kerk in Vochem, Duitsland

St. Matthäus is een neogotische kruiskerk van roodachtige baksteen in Vochem, voltooid in 1894 naar een ontwerp van Gerhard Franz Langenberg. Het koor met vijf zijden wordt geschraagd door getrapte steunberen, met hoge spitsboogpanelen en vierpassen; in 1963-1965 voegde Hans Joachim Lohmeyer een modern transept toe.

In Vochem stond al in de 11e eeuw een kapel; in 1274 is een kerk gedocumenteerd, toen Albertus Magnus het hoogaltaar wijdde. De zaalkerk van 1717 met romaanse westtoren werd in 1893/1894 afgebroken; de neogotische vervanging naar ontwerp van Gerhard Franz Langenberg kwam gereed op 15 juli 1894 en werd op 5 mei 1901 ingewijd. In 1963-1965 voegde Hans Joachim Lohmeyer een transept toe.

Vochem werd pas in 1804 een zelfstandige parochie; daarvoor werden kinderen in Brühl gedoopt en huwelijken daar gesloten. Het presentatierecht berustte tot de secularisatie bij de heren van de Vochemer Burg, de familie von Hersel. Een in 1913 bij de kerk gevonden grafsteen herinnert aan het Frankische meisje Rignetrudis, gestorven in de 6e eeuw, en wijst op vroege bewoning.

De kerk staat ten noordoosten van de kruising van de St. Albert-Straße en de An der Linde, op een terrein dat licht naar het noorden oploopt en door een muur is omgeven. De spoorlijn Hürth-Kalscheuren–Ehrang loopt net ten noordwesten van het gebouw. Het in 1963-1965 toegevoegde dwarsschip en de deels tweelaagse aanbouw aan de zuidzijde zijn de jongste delen.

De neogotische kerk van 1892–1894 naar ontwerp van Gerhard Franz Langenberg verving een eenvoudige zaalkerk uit 1717 met romaanse westtoren. In 1913 werd in de buurt een Frankische grafsteen gevonden voor het in de 6e eeuw overleden meisje Rignetrudis, een bewijs van vroege bewoning in Vochem.