Johannes-Kapelle, Vakwerkkapel in Metel, Neustadt am Rübenberge, Duitsland

De Johannes-Kapelle is een eenlaagse vakwerkkapel in Metel, met wanden van rode baksteen tussen donkere balken en een steil dak van oranjerode kleipannen. De geveltoppen zijn met planken betimmerd en op de nok staat een klein dakruitertje met metalen kruis. Het schip meet 11,16 bij 4,64 m en heeft een vlakke houten balkenzoldering.

Een kapel in Metel wordt voor het eerst vermeld in de protocollen van de protestantse kerkvisitatie van 1543; in 1594 had zij het patronaat van Johannes de Doper. Tijdens de Dertigjarige Oorlog was zij de enige bedeplaats in de parochie Basse waar nog diensten mogelijk waren, en van 1627 tot 1631 woonde de predikant in Metel. De laatste dienst vond plaats in mei 1946; na herstel in 1951-1952 werd de kapel opnieuw ingewijd, en in 2012 grondig gerenoveerd.

De patroonheilige van de kapel is Johannes de Doper, bevestigd voor 1594, niet de apostel Johannes. Waarschijnlijk werden er vier keer per jaar diensten gehouden. Sinds de laatste dienst in mei 1946 gebruikt de gemeenschap de scholen van Metel en Scharrel voor de eredienst.

De kapel staat in Metel, een deel van Neustadt am Rübenberge; de laatste geregelde dienst werd in mei 1946 gehouden, waarna de gemeente de scholen van Metel en Scharrel gebruikte. Het gebouw is een beschermd monument en werd in 2012 grondig gerestaureerd, dus bezoek hangt af van de parochie en niet van vaste openingstijden. Tegen de buitenmuur van het schip leunt het fragment van een barokke grafsteen met het jaartal 1661.

De bronzen klok in het dakruitertje werd in 1650 in Hannover gegoten door Ludolf Siegfriedt, als vervanging van de klok die rond 1626 door Tilly's troepen werd geroofd. Het Latijnse opschrift noemt pastoor Theodorus Flebbe van Basse en de altaristen van Metel en Scharrel die hem betaalden. In 2013 gerestaureerd in Nördlingen; hij meet 46 cm in doorsnee.