Gemeindehaus der Matthäusgemeinde, bouwwerk in Berlijn, Duitsland

Het Gemeindehaus der Matthäusgemeinde is een gemeenschapscentrum in Berlijn-Steglitz gebouwd tussen 1928 en 1930. Het gebouw heeft een sobere bakstenen gevel in roodbruine tinten, een plat profiel met hellend dak en een U-vormige indeling die een rustige binnenplaats creëert die van de drukke straat is afgeschermd.

Het gebouw werd ontworpen door architecten Otto Rudolf Salvisberg en Rudolf Reichel en is Salvibergs enige onafhankelijke gemeenschapscentrum. De constructie liep van september 1928 tot november 1930 en kostte meer dan een half miljoen reichsmark, gefinancierd door leningen van de groeiende gemeente.

De entreehal werd later voor bijeenkomsten gebruikt en kreeg op 6 juni 1967, na het honderdjarig bestaan van de von Bodelschwinghschen Stiftungen Bethel, de naam „Bethel-Halle“, in aanwezigheid van Friedrich von Bodelschwingh en bisschop Kurt Scharf. Voor de renovatie van 1978 maakte kerkoudste en kunstleraar Heinz Krieg met kinderen van de gemeente een drieluik: drie doeken van 1,8 bij 2 meter met scènes uit het Oude Testament, het leven van Jezus en de Handelingen van de Apostelen.

Het gebouw staat aan Schloßstraße 44, direct vóór de Matthäuskirche, niet aan het einde van de straat. De hoofdingang opent via een brede doorgang met vier pijlers die het zicht op de kerk kadert; de andere ingangen zijn van daaruit niet zichtbaar. Een drempelvrije ingang naar de Küsterei (gemeentebureau) kwam er pas in 2013.

Het enige uitwendige ornament van het gebouw is een keramisch reliëf rechts van de hoofdingang, gemaakt door de Steglitzse beeldhouwer August Rhades (1886–1979) en geschonken door de kerkdistrict Kölln-Land I. Het toont de gelijkenis van de wijze en dwaze maagden uit Matteüs 25, waarbij de wijze maagden naar de Matthäuskirche kijken, en citeert vers 13: „Wachet, denn ihr wisset weder Tag noch Stunde”.