Zionskirche, Lutherse kerk in Südvorstadt district, Dresden, Duitsland

De Zionskirche is een kerkgebouw in de wijk Sudvorstadt in Dresden, voltooid in 1982. Het moderne gebouw verving het oorspronkelijke pand dat aan de Bayreuther Strasse stond en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vernietigd.

De eerste Zionskirche kwam voort uit de nalatenschap van Johannes Hampel, machinefabrikant die in 1896 overleed en Dresden verplichtte binnen vijf jaar een kerk in de Südvorstadt te bouwen. In 1901 werd de eerste steen gelegd aan de Nürnberger Strasse, in juli 1908 begonnen de werken en op 29 september 1912 volgde de wijding. Bij de luchtaanvallen van februari 1945 brandde ze volledig uit; de bewaarde stalen klokken gingen naar de Auferstehungskirche. In 1978 ruilde de gemeente de ruïne tegen een kavel aan de Bayreuther Strasse, waar in 1982 de houten kerk van de Zweedse architect Rolf Bergk werd ingewijd.

De gemeente ontleent haar naam aan de uitgebrande Zionskirche van 1912, waarvan ze het ruïneterrein met de stad ruilde voor het perceel aan de Bayreuther Straße. Sinds 1956 deelt ze haar gemeenteleven met de Evangelische Studentengemeinde, die de kerk als hoofdkerk gebruikt, en onderhoudt ze een partnerschap met de Zweedse gemeente Kullavik, wier ingenieur Erik Granbom in 1981 de bouw leidde.

De kerk staat aan de Bayreuther Straße 28, ongeveer 500 meter van de oude Zionskirchruine, die de gemeente tegen deze grond aan de stad ruilde. Omdat het terrein afloopt, moest de Stockholmer architect Rolf Bergk de plannen van 1965, bedoeld voor vlakke grond, herzien. In het voorjaar van 1981 werd eerst de gemetselde kelder gebouwd, waarop de houten kerk werd geplaatst.

De stalen klokken van de kerk uit 1912 overleefden de luchtaanvallen van februari 1945; ze werden geborgen en overgedragen aan de Auferstehungskirche, waarvan het bronzen klokkenspel in de oorlog als metaalschenking was afgestaan. Het uitgebrande casco van de oude kerk, ongeveer 800 meter ten noordwesten van de universiteitscampus, werd het lapidarium.