Hoppenrade manor, Landhuis in Löwenberger Land, Duitsland.

Het Hoppenrade-herenhuis is een tweelaags landhuis in Hoppenrade, in de gemeente Löwenberger Land in het noorden van Brandenburg. Het huidige uiterlijk kreeg het rond 1800 door een verbouwing in laatbarok-classicistische stijl: de zijvleugels bleven vrijwel ongewijzigd, het middendeel werd ingrijpend veranderd. Het hoofdgebouw heeft een schilddak, negen vensterassen aan de hofzijde en dertien aan de tuinzijde; in de zuidoostelijke vleugel ligt de voormalige dorps- en patronaatskerk, de andere vleugel diende voor economische doeleinden. Het middendeel wordt geaccentueerd door een éénassig portaalrisaliet met balkon en attiek.

Hoppenrade ontstond uit een rond 1230 gestichte nederzetting, in 1269 voor het eerst vermeld als markgraafsch bezit. Van 1270 tot 1460 bezaten de bisschoppen van Brandenburg het goed, daarna tot 1788 de familie von Bredow. In 1541 liet Hans von Bredow een Vorwerk bouwen, rond 1600 omgevormd tot een waterburcht waarvan resten van de wal bewaard bleven. In 1724 verving Johann Heinrich von Bredow die door een eenlaags huis met drie vleugels, en in 1800 liet Luise Charlotte Henriette von Kraut het middendeel herbouwen in laatbarok classicisme, waardoor het huis zijn huidige aanzien kreeg.

De naam Hoppenrade gaat terug op het dorp dat rond 1230 werd gesticht en in 1269 voor het eerst werd vermeld. Luise Charlotte Henriette von Kraut, bekend door Theodor Fontanes boek Fünf Schlösser, maakte het landgoed tot een plek van feesten; bals en ontvangsten gingen door tot onder Franse bezetting, betaald uit de kap en verkoop van de landgoedbossen. De zuidoostelijke vleugel bevat de voormalige dorps- en patronaatskerk.

Het landhuis is een particuliere familiezetel en niet toegankelijk voor publiek; het is alleen van buiten te bekijken. De zuidoostelijke vleugel bevat de voormalige dorps- en patronaatskerk, de andere vleugel diende voor het beheer van het landgoed. Het gebouw staat in het dorp Hoppenrade, gemeente Löwenberger Land, ten noorden van Berlijn.

De zuidoostelijke vleugel bevat de voormalige dorps- en patronaatskerk; de andere vleugel diende voor economische doeleinden. Het middendeel wordt geaccentueerd door een éénassige portaalrisaliet met balkon en attiek. Het driewiekige gebouw van 1724 verving een omgracht kasteel waarvan nog resten van een wal te zien zijn.