Windmühle Bardowick, Een windmolen in het district Lüneburg, Nedersaksen

Windmühle Bardowick, ook bekend als Meyer’s Windmühle, is een eenlaagse galerijhollandse molen die ongeveer 18 meter hoog is tot de nok. De Ten-Have-wieken hebben een diameter van circa 23,5 meter, en de toren en kap zijn met riet gedekt. Binnenin bevinden zich twee maalgangen, en de molen maakt deel uit van de Nedersaksische Molenroute.

Johann Friedrich Meyer bouwde de molen in 1813 aan de westrand van Bardowick en overwon daarmee de eeuwenlange weerstand van Lüneburg; in 1814 kreeg hij de concessie. In 1862 volgde een stoommachine, in 1915 een zuiggasmotor en in 1952 elektrische aandrijving. Een verbouwing in 1994 maakte windbedrijf weer mogelijk.

De molen draagt de naam van zijn bouwer Meyer en bepaalt het karakter van Bardowick als symbool van traditioneel vakmanschap. Bezoekers kunnen koffie en huisgemaakte taarten genieten in het aangrenzende café, gemaakt van meel gemalen in de molen, en zo de verbinding tussen historisch ambacht en dagelijks leven ervaren.

De molen is gemakkelijk te voet bereikbaar en ligt dicht bij het stadscentrum van Bardowick. Bezoekers kunnen het terrein verkennen wanneer de wieken stilstaan of in de wind draaien, en informatieborden lezen die uitleggen hoe het werkt.

De molen combineert nog steeds traditionele windmaling met moderne technologieën, waardoor het een van de weinige actieve graanmolens is die nog in Duitsland werken. Het café is gebouwd uit gerecycled onderdelen van oude boerderijen uit de 19e eeuw, wat een directe verbinding creëert tussen historische materialen en huidig gebruik.