Bildstock, Wegkruis in Dettelbach, Beieren, Duitsland

De Sieben-Köpfe-Marter is een laatgotische beeldstock in Dettelbach, van verweerd grijs zandsteen dat druk begroeid is met gele en grijze korstmossen. Een brede afgeschuinde pijler leidt via een bladkapiteel naar een vierzijdige bekroning. De voorzijde toont een kruisigingsgroep: Christus aan het kruis, links Maria en rechts Johannes, met kleine gebeeldhouwde gezichten boven de zijfiguren en een dier onder het kruis. De smalle zijden dragen reliëfs van de heilige Felicitas en Stefanus; de achterzijde wordt door een inscriptie beheerst.

De Sieben-Köpfe-Marter werd omstreeks 1486 opgericht, toen de kloosters St. Stephan en Münsterschwarzach op 20 oktober afspraken de grens van hun tiendrechten in Dettelbach met een stenen beeld te markeren. De naam ontstond decennia later, na de Boerenoorlog van 1525, toen prins-bisschop Konrad II von Thüngen zeven aanvoerders uit Dettelbach liet onthoofden. Tot 1770 diende de stock als oriëntatiepunt aan de oude weg naar Würzburg; in 2004 werd hij volledig gerestaureerd.

De naam Sieben-Köpfe-Marter („marteling van de zeven hoofden”) verwijst naar de zeven Dettelbachse aanvoerders die na de Boerenoorlog van 1525 werden onthoofd; hun namen staan in de kroniek van Lorenz Fries. Hun lot werd later verbonden met de zeven zonenhoofden van de heilige Felicitas op de smalle zijde, hoewel het monument rond 1486 als tiendgrenssteen werd opgericht.

Het heiligdom is te voet bereikbaar vanuit het centrum van Dettelbach via een van de landwegen die door de omliggende velden en wijngaarden lopen. Schoenen met goede grip zijn handig op deze paden, zeker na regen wanneer de ondergrond ongelijk kan worden.

De achterzijde van het monument draagt een gebeeldhouwde inscriptie die Sint-Stefanus en Sint-Felicitas en de rechten van hun twee kloosters noemt, en de grens markeert tussen de abdijen St. Stephan en Münsterschwarzach. De zeven hoofden van de zonen van Felicitas in het zijreliëf werden later gelezen als de zeven Dettelbachse aanvoerders die na de Boerenoorlog van 1525 werden onthoofd.