Johanneskirche, Lutherse kerk in Weimar, Duitsland

De Johanneskirche is een rechthoekige zaalkerk zonder toren, gebouwd van 1938 tot 1941 naar een ontwerp van de Weimarer architect Hans Vogel. Van buiten is zij nauwelijks als kerk te herkennen; het enige uitwendige sieraad is het toegangsportaal met zes reliëfs van beeldhouwer Rudolf Weber, gehouwen uit schuimkalk van het type Gutendorf. Binnen scheidt een in 1953 aangebrachte glaswand de galerij van het schip en vormt zo een verwarmbare winterkerk.

De kerk werd tussen 1938 en 1941 gebouwd onder leiding van architect Hans Vogel en kreeg in 1947 haar huidige naam. Deze naamsverandering markeerde een nieuw begin voor het gebouw na de Tweede Wereldoorlog.

De naam veranderde in 1947 van Herzog-Bernhard-Kirche in Johanneskirche, naar Johannes de Doper. De gemeente gebruikt het gebouw vooral voor kinder-, jeugd- en gezinskerkwerk, en een capoeiragroep repeteert er. Het als een toneel vormgegeven koor is met donker hout betimmerd.

Bezoekers moeten weten dat voorafgaande afspraken nodig kunnen zijn om te bezoeken, aangezien de kerk vooral haar gemeente dient. Het gebouw is toegankelijk en gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer vanuit het centrum.

De zes reliëfs rond de ingangsportaal zijn gebeeldhouwd door Rudolf Weber uit Oberweimar in sponsachtige kalksteen van Gutendorf. Eén paneel toont een gevallen soldaat met een staande soldaat ervoor, een ander een SA-man met een wapen aan de koppel, beelden passend bij de nationaalsocialistische dodenverering. De kerk komt voor in de ZDF-documentairereeks Böse Bauten.