Protestant Church, Protestantse kerk in Liederstädt, Duitsland.

De protestantse kerk in Liederstädt is een zaalkerk met één schip, een rechthoekig schip en een vierkante westtoren die eindigt in een achthoekige klokkenkamer met een met leien bedekte gebogen spits en lantaarn. Het schip heeft hoekblokken en kleine rondboogvensters, en de oostgevel eindigt vlak met een deur en twee smalle spitsboogvensters. Binnen overspant een vlak donker houten plafond de ruimte.

De kerk werd in de 13e eeuw gebouwd als filiaalkerk van het klooster Vitzenburg, met de westtoren uit die tijd. Na de opheffing van het klooster in 1540 tijdens de Reformatie diende ze als protestantse gemeentekerk. In de 18e eeuw kreeg de toren een nieuwe klokkenkamer met koepel, en rond 1880 werd het schip vergroot en verbouwd. De laatste restauratie vond plaats rond 1960.

De kerk behoort tot de gemeente Liederstädt binnen de kerkgemeenschap Querfurt van het kerkdistrict Merseburg van de Evangelische Kerk in Midden-Duitsland. Haar klok uit de 13e eeuw, rond 1275 gegoten in een overgangsvorm tussen bijenkorf en suikerbrood, draagt een ingekraste inscriptie en pentagrammen en is een van de oudste en waardevolste van het district. Sinds 2010 hangt ze aan een elektrische luidinstallatie met lineaire aandrijving.

De kerk staat in Liederstädt, een deel van Querfurt in Saksen-Anhalt, op de coördinaten 51,30885, 11,57972. Ze is in het monumentenregister opgenomen onder nummer 094 21001. Het gebouw wordt weinig gebruikt, dus bezoek hangt af van diensten en evenementen; rondleidingen zijn te regelen via het kerkelijk bureau van de gemeente, die tot het Kirchspiel Querfurt in de kerkkring Merseburg behoort.

De oudste klok in de toren werd rond 1275 gegoten, in een overgangsvorm tussen bijenkorf en suikerbrood, met lichte rib en ingekraste inscriptie plus meegegoten pentagrammen. Gestemd in g′ is zij een van de oudste en waardevolste klokken van de kerkelijke regio Merseburg. Een tweede klok uit de 14e eeuw verdween, een derde uit 1887 van gieterij Ulrich in Laucha werd in 1917 weggenomen; in 2010 kreeg de overgebleven klok een elektrische luidinstallatie met lineaire aandrijving.