Wind hole in the Mühlenberg, grotingang in Ründeroth, Duitsland

Het Windloch im Mühlenberg is een labyrintisch karstgrotstelsel in het Engelskirchense stadsdeel Ründeroth, met 8.453 m gedocumenteerde lengte. De niet voor het publiek toegankelijke ingang ligt ten noordoosten van de Aggertalhöhle. Bij de eerste verkenning vonden onderzoekers gangen van ongeveer een kilometer en halachtige delen van 40 m breed. De grot bevat kristallen, fossielen en zeldzame gipsformaties.

Het Windloch im Mühlenberg ligt in de basiskalk van de Midden-Devonische Hobräck-lagen, een rifkalkplatform van maximaal 100 m dik, en is minstens 35 miljoen jaar oud. Onderzoekers vermoedden decennialang gangen in de Mühlenberg en zochten sinds 1988 naar een ingang, geleid door de Walbach, die in zinkgaten verdwijnt en binnen vier uur aan de andere kant van de berg weer opwelt. In 2009 leidde warme lucht uit scheuren die bij wegwerkzaamheden aan het licht kwamen burgemeester Gero Karthaus naar Stefan Voigt, wiens team de toegang vond; de eerste afdaling door de Arbeitskreis Kluterthöhle volgde op 23 maart 2019.

De locatie biedt wetenschappelijke waarde voor onderzoekers die geologische studies uitvoeren en de ondergrondse structuren van het grottencomplex documenteren.

De grot is niet toegankelijk voor bezoekers en kan niet worden betreden. U kunt in plaats daarvan de nabijgelegen Aggertalhöhle bezoeken, die rondleidingen aanbiedt met informatie over de grotensystemen van de regio.

In de grot zijn mogelijk de grootste ijzerbloemen van Europa gevonden, gipsformaties van ongeveer 2 cm, naast kristallen en fossielen. Voor een diep binnenin gevonden uitgedroogde kikker bestaat nog geen verklaring, en over de grotfauna is niets gepubliceerd. De Walbach verdwijnt in zinkgaten op de berg en komt aan de andere kant in minder dan vier uur weer tevoorschijn.