Klosterkirche Obermarchtal, Barokke kloosterkerk in Obermarchtal, Duitsland.

De Klosterkirche Obermarchtal is een barokke kloosterkerk met drie schepen, sierlijke versiering en zorgvuldig vervaardigde altaren, omlijst door een symmetrische gevel gekroond met twee klokkentorens. Het interieur toont de typische kenmerken van barokontwerp met rijke ornamenten die muren en gewelven bedekken.

Al in de 8e eeuw stond hier een aan de apostel Petrus gewijd klooster; rond 995 wijdde de bisschop van Konstanz een nieuwe kerk voor een kanunnikenstift dat door hertog Hermann II van Zwaben en Gerberga van Bourgondië was vernieuwd. In 1171 gingen de kanunniken over naar de premonstratenzers van Rot an der Rot, die een drieschepige basiliek bouwden die in 1239 werd gewijd. Abt Nikolaus Wierith legde in 1686 de eerste steen van de huidige kerk, die in 1701 werd gewijd.

De kerk is gewijd aan de apostelen Petrus en Paulus, en de parochie draagt nog steeds hun naam. De norbertijner kanunniken kwamen in 1171 uit Rot an der Rot en stichtten hier een dubbelklooster; de vrouwelijke tak stierf na 1273 uit, toen de toelating van koorzusters werd verboden. De kanunniken behielden de kerk tot 1686, toen abt Nikolaus Wierith de eerste steen van het huidige gebouw legde.

De kerk ligt hoog boven de Donau en is van verre zichtbaar; de twee oosttorens zijn 68 m hoog. Het interieur is een wandpijlerkerk met galerijen die rond de hele ruimte lopen; trek tijd uit om eromheen te gaan. De westgevel opent met een rondboogportaal onder een segmentvormige geveltop.

De kerk is 55,68 m lang en 21,84 m breed; het schip is 18,40 m hoog en het koor 17,40 m. Boven de triomfboog draagt een cartouche het jaartal MDCXCII (1692), het jaar waarin het stucwerk van Johann Schmuzer en vakgenoten van de Wessobrunner Schule gereedkwam.