St. Margareta, Gotische kerk in Brühl, Duitsland

St. Margareta is een katholieke parochiekerk in Brühl, vanaf de 14e eeuw gebouwd uit zandsteen. De vierkante westtoren, in 1735 verhoogd en tussen 1903 en 1905 vernieuwd naar plannen van Alfred Tepe, draagt een geknikte leien spits boven een klok en spitsboogopeningen. De vier westelijke traveeën van het schip dateren uit de 14e eeuw; transept en koor werden in 1885-1887 toegevoegd.

St. Margareta werd in de jaren 1330 en 1340 gebouwd onder aartsbisschop Walram van Jülich als vervanging van een te kleine kapel; vier westelijke traveeën van het schip dateren uit die tijd. De toren werd in 1735 verhoogd en kreeg een nieuwe spits. Tussen 1885 en 1887 breidde Vincenz Statz het schip oostwaarts uit met een vijfde travee, transept en koor, en Alfred Tepe vernieuwde de westtoren in 1903-1905.

De kerk vormt het religieuze leven in Brühl en wordt actief gebruikt door de gemeenschap voor kerkdiensten en evenementen. De zandstenen structuur ervan is een landmark die inwoners regelmatig zien en die hen verbindt met het erfgoed van hun stad.

De kerk staat aan de oostkant van de Wallstraße, ten noordoosten van het centrum van Brühl, met de Oude Begraafplaats direct westelijk aan de overkant. Het westportaal opent onder een spitsboog met maaswerk, de zijbeukingangen hebben windportalen. Boven de hoofdingang bevindt zich een klein beeldhouwwerk.

De toren werd in 1735 verhoogd en kreeg een nieuwe spits, maar zijn huidige vorm dateert van 1903 tot 1905, toen Alfred Tepe de oorspronkelijk eenvoudige westtoren vernieuwde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten twee klokken uit 1512 en 1785 worden afgestaan; alleen de Margaretenklok uit 1512 bleef bewaard, en in 1955 kwamen er twee nieuwe klokken bij.