St. Laurentius, Gedesacraliseerd katholiek kerkgebouw in Lindenthal, Keulen, Duitsland

St. Laurentius is een kerk in Lindenthal, Keulen, voltooid in 1962 en vertegenwoordigend moderne naoorlogse architectuur. Het gebouw bestaat uit een eenvoudige rode baksteenkubus met minimale versiering, waarbij licht vooral van bovenaf binnendringt via een vensterbaan onder het dak.

De parochie werd opgericht in 1924 en hield diensten aanvankelijk in een kapel van het Hildegardis-ziekenhuis voordat zij een eigen gebouw had. De bouw begon in 1961 onder architect Emil Steffann en werd officieel ingewijd in 1966, wat het begin markeerde van haar rol als dedicated aanbiddingsruimte.

De parochie ontleent haar naam aan de heilige Laurentius van Rome, wiens martelaarschap beeldhouwer Jochem Pechau op de eerste steen vastlegde. Binnen komen een rond 1500 in Zwaben gemaakte madonnafiguur en een altaarkruis uit de 15e eeuw uit ouder bezit. De enkele klok, in 1961 gegoten door Petit & Gebr. Edelbrock in de toon c2, hangt zichtbaar aan de buitenmuur en kan van binnen ook met de hand worden geluid.

De kerk staat als gebouw 157 op de plattegrond van de Universiteit van Keulen; de toegang hangt dus af van de regelingen van de universiteit en niet van parochiële openingstijden. Het interieur wordt vooral verlicht door een 24-armige radkroonluchter, daglicht komt alleen binnen via een smalle lichtgleuf onder het dak. De enkele klok hangt aan de buitenmuur en kan van binnen ook met de hand worden geluid.

De enkele klok aan de buitenmuur, in 1961 gegoten door Petit & Gebr. Edelbrock in de toon c2, kan van binnen ook met de hand worden geluid en is het enige uiterlijke teken dat de kubus een kerk is. De eerste steen, gebeeldhouwd door Jochem Pechau, toont de heilige Laurentius in zijn martelaarschap.