Monastery church Marienstatt, Middeleeuwse kloosterkerk in Streithausen, Duitsland.

De kloosterkerk Marienstatt is een gotisch religieus gebouw in Streithausen met een centraal schip, zijbeuk en spitsbogen die ribbengewelven ondersteunen. Het interieur voelt ruim en uitgebalanceerd dankzij de harmonieuze verdeling van deze architectonische onderdelen.

De bouw begon vermoedelijk kort na de komst van de monniken naar het Nisterdal in 1222, uiterlijk in 1245, en de kerk werd in 1324 nog onvoltooid door aartsbisschop Heinrich von Virneburg van Keulen gewijd. Samen met de in 1235 begonnen Elisabethkerk in Marburg geldt zij als een van de eerste gotische kerken ten oosten van de Rijn. Voltooid werd de kerk pas rond 1420, zoals de gewelfaanzetten en de wapens op de sluitstenen van de westelijke traveeën tonen. In 1802 werd het klooster opgeheven, in 1831 werd de kerk parochiekerk.

De kerk is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw; de Mariaverering staat centraal in de cisterciënzer orde. Paus Pius XI verhief haar op 27 juli 1927 tot basilica minor, bij het 700-jarig jubileum van de wijding. Ze blijft een bedevaartskerk voor Maria.

De kerk ligt in het Nisterdal op ongeveer 235 m hoogte, circa 65 km ten oosten van Bonn. Het interieur is 62 m lang, het schip 20 m en de middenbeuk 9 m breed; neem de tijd om het te doorlopen. Rond het koor loopt een krans van kapellen tussen trapsgewijs verspringende steunberen; boven de viering staat een achthoekig dakruitertje met hoge spits, in 1931 in zijn huidige verhoudingen vernieuwd.

Het koorgestoelte, rond 1290 gesneden, is een van de oudste nog gebruikte in Duitsland: 58 zetels in twee rijen, door de eeuwen heen oostwaarts verschoven tot in het transept. De abtszetel toont een pelikaan die zijn jongen met zijn eigen bloed voedt.