Kirchenruine Wachau, Kerkruïne in Wachau, Markkleeberg, Duitsland.

Kirchenruine Wachau is de bouwkundig beveiligde ruïne van een neogotische kerk, in 1866-1867 gebouwd naar ontwerp van Constantin Lipsius op een kruisvormige plattegrond met een vijfzijdig koor. Alle buitenmuren met dubbele trapvormige steunberen staan overeind; het schip is open naar de lucht en met platen bevloerd, de apsis met eenvoudig altaar is overdekt. Bewaard zijn het westportaal, de hoge gotische vensteropeningen deels met maaswerk en twee grote roosvensters van het transept.

Een kerk in Wachau werd voor het eerst vermeld in 1393 en behoorde tot het klooster van Buch tot de 16e eeuw. De neogotische vervanging, ontworpen door Constantin Lipsius, werd gebouwd van 1866 tot 1867. Britse luchtmijnen beschadigden het dak in 1943 en Amerikaanse brandbommen troffen de toren en sacristie in 1945; na 1974 werd de toren gedeeltelijk afgebroken en stortte het gewelf van het schip in.

Sinds de inwijding op 11 mei 1997 vinden in de beveiligde ruïne 's zomers kerkdiensten, huwelijken, dopen en concerten van allerlei aard plaats. De schilder Aris Kalaizis gebruikte haar in zijn werk "Das Martyrium des hl. Bartholomäus" als symbool van een nauwelijks bereikbare, verlaten plek.

De locatie ligt wat buiten de hoofdroutes, dus besteed extra tijd om het te vinden en let op lokale bewegwijzering. De toegang is beperkt voor rolstoelgebruikers, en bezoekers moeten voorbereiding hebben op oneffen terrein en voetzeker zijn bij het verkennen.

Een blikseminslag in 1974 trof de toren en veroorzaakte gedeeltelijke instorting, met puin dat het gewelf van de schip vernietigde. Dit evenement veranderde het al door oorlog beschadigde gebouw in de open ruïnes die vandaag bestaan, wat een nieuw karakter voor de structuur creëerde.