Martinskapelle, Romaanse kapel in Plossen district, Meissen, Duitsland

De Martinskapelle is een gepleisterde zaalkerk van breuksteen uit het midden van de 12e eeuw, gelegen op een begraafplaats op een bergspoor boven de monding van de Triebisch in de Elbe. Ze bestaat uit een schip, een ingesnoerd koor en een vensterloze halfronde apsis, met twee steunberen in het westen en een zadeldak met dakruiter en een trapgevel in het oosten.

De romaanse kern van de kapel dateert uit het midden van de 12e eeuw. Na schade in de Hussietenoorlogen werd ze in 1437 hersteld. In 1683 werd het interieur volledig vernieuwd met plafonds, galerijen en banken. In 1885 kwam een westelijke aanbouw, werd de zuidelijke aanbouw gewijzigd en een nieuwe dakruiter gebouwd; reparaties in 1981 legden een tweebogige arcade op de westmuur bloot.

Het rond 1500 gesneden vleugelaltaar kwam uit de kerk van Weinböhla en werd overgebracht naar de St.-Afrakerk, waar het te bezichtigen is; de predella toont de zweetdoek van Veronica, vastgehouden door twee engelen. De kansel van 1516 staat op een voormalig zijaltaar; op de kuip staat een schedel met slangen uit de ogen boven een kist en het opschrift INRI/1516. Een mogelijk romaans reliëf op de triomfboog toont twee krukken met met kruisen getekende tassen, de oorsprong van de bijnaam „Bettelmannskirche” (bedelaarskerk).

De kapel ligt op een helling dicht bij de oude stad en is toegankelijk vanaf de noordzijde via een stenen ingang. Bereid je voor op klimmen en draag stevig schoeisel, aangezien het pad oneven terrein en hoogteverschillen met zich meebrengt.

Oorspronkelijke romaanse ramen blijven behouden op de noordmuur, wat zeldzame inzichten in bouwmethoden uit de 12e eeuw biedt. Bogen die in 1981 werden ontdekt, suggereren een voormalige westtoren die lange geleden verdween.