Altes Elektrizitätswerk, Historische elektriciteitscentrale in Cottbus, Duitsland.

Het Altes Elektrizitätswerk Cottbus is een roodstenen industrieel monument in neogotische stijl, waarbij sommige stenen groen geglazuurd zijn als gevelversiering. De drie parallelle gebouwen verschillen in hoogte: de hogere centrale machinehal strekt zich uit naar de Mühlgraben, het éénlaagse ketelhuis staat tegen de oostmuur, en de tweelaagse administratievleugel met aangebouwde schakelhuis ligt in het westen. Spitsboogpanelen, pilastergevels en hoektorentjes versieren de gevels.

De fabriek werd gebouwd in 1902 en 1903 door Siemens & Halske naar het ontwerp van Richard Bachsmann, stadsbouwmeester van Cottbus, en voorzag aanvankelijk tramlijnen en 138 huisaansluitingen van Cottbus van elektriciteit. De faciliteit werd opgericht op de plaats van twee vakwerkmolens die in 1882 door brand waren verwoest. Op 27 april 1903 werd de werking gestart, aangedreven door de waterkracht van de Mühlgraben.

Het gebouw laat zien hoe de stad eind 19e eeuw van waterkracht overging op elektrische voorziening. Je ziet aan de massieve constructie en groene geglazuurde bakstenen dat elektriciteit toen als iets belangrijks en moderns werd beschouwd.

Het gebouw staat aan Am Spreeufer 1, tegenover het Goethepark en langs de Mühlgraben. Sinds de restauratie vanaf 2013 zijn er ingenieursbureaus en woningen gevestigd, waardoor het interieur niet toegankelijk is; de drie bakstenen bouwdelen, de schoorsteen en de groen geglazuurde stenen zijn vanaf de straat en het park te zien.

De oostwand van de machinehal bevat het éénlaagse ketelhuis, en ernaast staat een massieve schoorsteen op een met pleisterwerk versierde sokkel. De hal heeft over de volle hoogte spitsboogvensters aan de korte zijden en een hoog zadeldak.