Brunnhauskapelle, Kapel in Bad Reichenhall, Duitsland.

De Brunnhauskapelle bevindt zich op de bovenverdieping van het hoofdbrunnhaus in het Alte Saline complex en is gebouwd van rode bakstenen en nagelfluhsteen. Het interieur is onderverdeeld in drie schepen gescheiden door halfingebouwde zuilen en verlicht door gekleurde glazen ramen.

De kapel werd tussen 1838 en 1849 gebouwd onder koning Ludwig I en verving een eerdere structuur die werd vernietigd in de stadsbrand van 1834. De bouw ervan was onderdeel van de wederopbouw en modernisering van de zoutfabriek na deze verwoestende gebeurtenis.

De kapel is gewijd aan de heilige Rupertus, die volgens de legende de zoutbronnen van Bad Reichenhall herontdekte, en aan de heilige Sebastiaan, beschermheilige van de putten. De twaalf gildestokken en twee lantaarns op de banken werden door de gilden van de Pfannhauser, Holzscheiber, Küfer en Stoßer bij kerkelijke gelegenheden gedragen; ook een gildekruis uit 1780 en een gildeteken uit 1850 zijn bewaard.

De kapel kan alleen tijdens openingstijden van het hoofdbrunnhaus worden bezocht, omdat het volledig in dit complex is geïntegreerd. Het wordt aanbevolen om de openingstijden van tevoren te controleren, omdat deze per seizoen kunnen variëren.

De kapel ligt op de tweede verdieping van het hoofdbrunnhaus, bereikbaar via een tegenlopende trap in het middenblok. De gekleurde geglazuurde dakpannen vallen op in de ochtend- of avondzon en onderscheiden de kapel duidelijk van de naburige gebouwen van de zoutziederij.