Waterbeheersysteem van Augsburg, Historisch waterbeheerssysteem in Augsburg, Duitsland.

Het waterbeheersysteem van Augsburg omvat 22 beschermde objecten, waaronder stromende kanalen, Duitslands oudste watertoren en de oudste waterleiding die wordt gevoed door diepe putten met grondwater. Ook tien historische waterkrachtcentrales horen erbij. Een netwerk van Lech- en Wertachkanalen en bronbeken in het stadsbos verbindt de overige objecten over een beschermd gebied van ongeveer 113 hectare.

Het waterbeheersysteem van Augsburg werd op 6 juli 2019 tijdens de 43e zitting van het Werelderfgoedcomité in Bakoe volgens de criteria (ii) en (iv) ingeschreven op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het beschermde gebied omvat 22 objecten op ongeveer 113 hectare, omringd door een bufferzone van circa 3204 hectare. De stad diende haar kandidatuur op 1 augustus 2012 in onder de titel 'Wasserbau und Wasserkraft, Trinkwasser und Brunnenkunst in Augsburg'.

De drie Prachtbrunnen aan de Maximilianstrasse worden gevoed door een eigen toevoerleiding die zelf deel uitmaakt van het werelderfgoed. De Augustusbrunnen, Merkurbrunnen en Herkulesbrunnen zijn rond 1600 gebouwd en dragen bronzen figuren van stadsstichter Augustus, Mercurius en Hercules. Het Herculesbeeld is naar de dom gekeerd, een detail dat bezoekers kunnen opmerken.

Bezoekers kunnen het systeem op verschillende punten verkennen, zoals de fonteinen in het stadscentrum en de Hochablass-stuw op de rivier Lech. Het helpt om te beginnen met een overzicht van de locaties om de verbindingen beter te begrijpen.

De Hochablass-stuw op de rivier Lech werd later omgebouwd tot olympische kanoslalombaan, wat laat zien hoe de historische infrastructuur zich aanpaste. Deze combinatie van oude watertechnologie en moderner doeleinden toont de flexibiliteit van het systeem.