Maybach I and II, Militair bunkercomplex in Zossen, Duitsland.

Maybach I en II waren twee verbonden ondergrondse hoofdkwartieren bij Zossen: Maybach I had twaalf drielaagse bovengrondse gebouwen vermomd als woonwijk, Maybach II elf, met twee verdiepingen onderling verbonden bunkers en muren van zestig centimeter dik. Dieper lagen drinkwaterputten, gasfilters en dieselmotoren. De aparte verbindingsbunker Zeppelin was een tweelaags gebouw van 117 × 22 m met een drielaagse aanbouw van 57 × 40 m, via een zuidtunnel met Maybach verbonden.

Maybach I werd vanaf 1937 gebouwd en was in december 1939 volledig operationeel; Maybach II werd in 1940 voltooid. De complexen huisvestten het Oppercommando van het Leger en het Oppercommando van de Weermacht. In januari 1945 verhuisde de generale staf van het leger naar Maybach II, en op 20 april 1945 werd de locatie geëvacueerd toen Sovjettroepen naderden. De bunkers werden eind 1946 grotendeels verwoest door Sovjetstrijdkrachten.

De naam Maybach komt van de Maybach-automobielmotor, en de codenaam Zeppelin sloeg eerst alleen op de verbindingsbunker voordat hij voor het hele commandocomplex in gebruik kwam. De Zeppelinbunker bleef tijdens de hele oorlog het grootste en modernste verbindingsknooppunt van de Wehrmacht. Op 1 september 2009 opende in Wünsdorf een museum over de 49-jarige geschiedenis van de Sovjettroepen in Duitsland.

De bovengrondse ruïnes van de ingangsgebouwen zijn te bezoeken tijdens rondleidingen, en een museum in Wünsdorf Book Town toont tentoonstellingen over de militaire geschiedenis van het dorp en de bunkercomplexen. Delen van het ondergrondse complex van Maybach I blijven toegankelijk via de ingangsruïnes, samen met de naburige communicatiebunker Zeppelin, terwijl Maybach II vrijwel is verwoest.

De oppervlaktegebouwen hadden nep-ramen en deuren om de schijn van een normale woonwijk op te wekken wanneer gezien van vliegtuigen. Deze misleiding was zo effectief dat piloten die boven het gebied vlogen, het niet als militaire faciliteit konden identificeren.