Klosterkirche, Franciscaner klooster in Zittau, Duitsland

De Klosterkirche, de kerk van het voormalige Franciscanenklooster in Zittau, is een tweeschepige hallenkerk van gepleisterde zandsteen met een hoog zadeldak. Het koor ligt op de as van het noordelijke schip en sluit recht met drie lancetvensters; aan de noordzijde staat de aan de heilige Catharina gewijde kapel uit de 15e eeuw. De slanke vierkante toren van 70 meter gaat rond 1660 over in een achthoek en kreeg in 1758 een koepel met lantaarn en golvende spits.

Het klooster werd rond 1260 gesticht door de Boheemse adelsfamilie von Leipa en behoorde tot de custodie Goldberg van de Saksische franciscanerprovincie. In 1407 vergaderde het provinciale kapittel van de Saxonia in Zittau. Na de groeiende reformatorische invloed vanaf 1521 werd het convent in 1522 onder een minister van de Boheemse koning geplaatst; de gebouwen gingen in 1543 over aan de stadsraad en de laatste broeder stierf in 1554.

De kerk is nu de tweede protestantse parochiekerk van Zittau, ingewijd in 1662. De naam komt van het franciscanenklooster dat rond 1260 werd gesticht door de Boheemse familie von Leipa. Het koor is afgescheiden door een transparante wand, en de voormalige kloostergebouwen huisvesten sinds 1934 de Stedelijke Musea van Zittau.

De voormalige kloostergebouwen herbergen nu de Stadmusea van Zittau, terwijl de kerk dienst doet als evangelisch-lutherse parochiakerk. Bezoekers moeten weten dat toegang tot beide gebieden mogelijk aparte bezoektijden vereist.

De voormalige kloostergebouwen huisvesten sinds 1934 het museum van de stad Zittau. Vanaf 1705/06 dienden delen van de oude slotgang als woningen voor oudere alleenstaande vrouwen, later als armenhuis tot 1928. De toren, in 1480 vierkant van plattegrond, gaat rond 1660 over in een achthoek en kreeg in 1758 een kap met lantaarn en gezwenkte spits van Johann Andreas Hünigen.