Lukaskirche Planitz, Kerkgebouw in Planitz, Zwickau, Saksen, Duitsland

Lukaskirche Planitz is een drieschepige basiliek in werksteen in een vroeg-neogotische vormentaal, hoog boven het dorp en Slot Planitz gelegen. Een slanke westtoren met een galerij onder zijn stenen helm reikt boven de nok van de kerk uit. Het interieur is volledig kruisribgewelfd, de verbrede viering draagt een stergewelf en nevenapsissen staan in de hoek van koor en transept.

Omdat de kapel van Schloss Planitz te klein was geworden voor de bevolking die door de steenkoolmijnbouw sterk was gegroeid, kreeg de Dresdense architect Gotthilf Ludwig Möckel in 1869 de opdracht voor een kerk met 1000 zitplaatsen. De bouw begon in april 1872 onder lokale bouwmeester Hermann Rietscher, en de kerk werd op 16 oktober 1876 ingewijd. In 1968 werd ze onttrokken aan de eredienst en verwaarloosd, tot de restauratie in 1992 begon.

De kerk diende gedurende decennia als centraal bijeenkomstpunt voor de protestantse gemeenschap van Planitz. Naast zondagse diensten organiseerde het comunautaire vieringen die het lokale leven vormgaven.

De kerk is bereikbaar te voet of met openbaar vervoer en ligt in een rustige woonwijk met parkeerruimte in de buurt. De ingang is gratis en bezoekers kunnen het gebouw en het interieur overdag verkennen.

Van het Walcker-orgel uit 1876 bleef na sluiting van de kerk ongeveer 20 procent van het pijpwerk over; 17 registers werden verkocht en het speeltafel en delen van de kas verdwenen. Tussen 2019 en 2021 herbouwde Hermann Eule Orgelbau uit Bautzen het met kegelladen en mechanische speel- en registertractuur.