St. Marien und Laurentin, Gotische kerk in Lauenstein, Duitsland.

St. Marien und Laurentin is een postgotische hallenkerk in Lauenstein, in 1596–1602 herbouwd met hergebruik van koor, buitenmuren en onderste toorgeleding. Het exterieur is sober: driebeukig schip en eenbeukig koor met driemaal-achtssluiting, geleed door steunberen, vierkante westtoren met Welsche kap, lange spitsboogvensters. Binnen dragen vier afgeschuinde achthoekige pijlers het netgewelf van het middenschip en de stergewelven van de zijbeuken.

De oorspronkelijke kerk dateert uit de 14de eeuw en werd tussen 1596 en 1602 aanzienlijk herbouwd na een verwoestende stadsbrand. Deze wederopbouw vormde de structuur die bezoekers vandaag zien.

De kerk heet ook St. Marien und Laurentin. Het interieur herinnert aan de familie von Bünau: het 9 m hoge epitaafaltaar van Michael Schwenke gedenkt Rudolph von Bünau en Anna von Schleinitz, beiden overleden in 1591, en een zandstenen epitaaf eert een ongehuwde vrouw von Bünau. Let op de knielende stichterfiguren en het alliantiewapen met jaartal 1511.

De kerk staat in de wijk Lauenstein van Altenberg, in de Landkreis Sächsische Schweiz-Osterzgebirge. De vierkante westtoren met Welsche kap en het door steunberen gelede schip zijn van buiten het best te zien; het dichtgemetselde laatgotische portaal zit aan de noordzijde. Het interieur met het 9 m hoge altaar bereikt men via de met kruisribgewelven overdekte ingangshal in de toren.

De kerk maakt deel uit van het UNESCO-werelderfgoed Montanregion Erzgebirge/Krušnohoří. Het 9 m hoge en 7 m brede epitaafaltaar van Michael Schwenke (1594–1602) herdenkt Rudolph von Bünau en Anna von Schleinitz, beiden overleden in 1591; de knielende stichterfiguren en die van Mozes en Aäron werden vermoedelijk pas in 1615 door Lorenz Hornung naar dit altaar overgebracht.