Grundmühle Liegau-Augustusbad, Voormalige watermolen in Liegau-Augustusbad, Radeberg, Duitsland

Grundmühle Liegau-Augustusbad is een watermolencomplex gelegen langs de Große Röder rivier, bestaande uit verschillende gebouwen inclusief een bakhuisgebouw waar restanten van de originele oven zichtbaar blijven. De indeling en structuren onthullen hoe graanmaal- en bakoperaties samen op één locatie functioneerden.

Al in 1793 stond er een molen op het terrein, toen molenaar Johann Christoph Günther die voor 1100 taler plus 80 taler jaarlijkse erfpacht aan Johann Gottlieb Arnoldt verkocht. Karl Gottlieb Arnoldt nam de molen in 1822 over en liet in 1826 het hoofdgebouw, in 1837 de langgerekte stal en in 1838 een zaagmolen bouwen. Omdat watermolens door de industrialisatie onrendabel werden, werd het complex een restaurant en raakte de naam "Arnoldtsmühle" in gebruik.

Vroeger heette de molen Arnoldtsmühle, naar de familie Arnoldt die hem van 1793 tot in de jaren 1880 beheerde. Vanaf het einde van de 19e eeuw diende hij ook als restaurant en wandeldoel voor de badgasten van het nabije Curbad Liegau en Augustusbad en voor inwoners van Radeberg. Een Sorbische poort, de Wendentor, werd van de Dresdner tentoonstelling van Saksisch handwerk en kunstnijverheid van 1896 naar het terrein overgebracht.

Het complex ligt op de rechteroever van de Große Röder aan de rand van het beschermde gebied Seifersdorfer Tal, ten noorden van Dresden. Op het terrein staan de in 1806 gebouwde Röderbrücke en de tuin tussen de rivier en het hoofdgebouw. De paden langs de Röder kunnen oneffen zijn, stevig schoeisel is daarom verstandig.

De zogenoemde Wendentor op het terrein is een Sorbische boerderijpoort van de een jaar eerder in Dresden gehouden Saksische tentoonstelling van ambacht en toegepaste kunst; bronnen dateren de aankomst in 1897, andere in 1911. In 1929 kreeg pachter Rößler schenkvergunning voor een kamer, het paviljoen en de tuin, en de putti die de ingang van de biertuin markeerden dateren vermoedelijk uit die tijd.