Lokbahnhof Löbau, Spoorwegmuseum in Löbau, Duitsland

De Maschinenhaus Löbau is een ronde locomotievenloods, vanaf 1859 gebouwd naar plannen van Max Maria von Weber, geïnspireerd op een groter Engels gebouw. Hij staat op het terrein van het voormalige Bahnbetriebswerk bij station Löbau, waar een tweesporige Heizhaus uit 1847 met eigen put, pomp en voorwarmketel te klein was geworden. Tegenwoordig is de loods eigendom van de Ostsächsische Eisenbahnfreunde en doet dienst als spoorwegmuseum.

Löbau kreeg in december 1846 zijn eerste spoorwegaansluiting, toen de Sächsisch-Schlesische Eisenbahngesellschaft de lijn Dresden–Görlitz opende en de stad een kleine locomotiefloods met waterput kreeg. Het huidige Maschinenhaus werd vanaf 1859 gebouwd naar plannen van Max Maria von Weber, omdat de oude loods na de verlenging richting Reichenberg niet meer voldeed; al in december 1859 werden beschadigde voertuigen naar de nieuwe werkplaats gebracht voor reparatie.

De site wordt beheerd door de Ostsächsische Eisenbahnfreunde (OSEF), een spoorwegerfgoedvereniging die eigenaar en exploitant is van het museum in het voormalige locomotiefdepot. De collectie omvat Saksische stoomlocomotieven en rijtuigen die bedrijfsvaardig worden gehouden. De naam Maschinenhaus duidt op het machinegebouw zelf, gebouwd voor het depot van Löbau.

Het terrein is centraal gelegen in Löbau en op loopafstand van het stadscentrum. Bezoekers moeten er rekening mee houden dat de toegang beperkt kan zijn tot bepaalde gebieden of tijden, dus vooraf informatie inwinnen wordt aanbevolen.

De locomotiefloods werd gebouwd naar plannen van Max Maria von Weber, financieel ambtenaar bij de spoorwegdirectie van Dresden, die zich baseerde op een groter gebouw in Engeland. Een wagenschuur van de spoorlijn Löbau–Zittau moest naar het einde van de kopsporen worden verplaatst om het terrein vrij te maken.