Villa Bischoff, Beschermde villa in Vegesack, Duitsland

Villa Bischoff is een bakstenen gebouw van twee verdiepingen met een vijfassige gevel, mansardedak en een achthoekige torentje dat de structuur aan de Weserstrasse markeert. Het huis beslaat drie niveaus met kamers met architectonische details zoals houten panelen en gesneden decoratieve elementen.

De villa werd in 1886/87 gebouwd voor scheepseigenaar Johann Diedrich Bischoff (1823–1893) naar ontwerp van Ludwig Klingenberg en Hugo Weber. Zijn zoon Friedrich Bischoff trok erin na zijn huwelijk met Marie Danziger, en het huis was haar huwelijksgeschenk. In 1910 verkocht Friedrich het aan Elisabeth Lange, weduwe van koopman Johann Lange; hun nakomelingen woonden er en in 1984 werd het als monument beschermd.

De naam van de Argo-kamer op de begane grond verwijst naar het schip Argo, passend bij het huis van reder Johann Diedrich Bischoff. Het snijwerk is van de Vegesacker beeldhouwer Nikolaus Bunkenborg en de grote salon heeft hoogwaardige houten wandpanelen. De gebogen trap verbindt deze vertrekken.

Het gebouw is zichtbaar vanaf de straat en toont duidelijke architectonische kenmerken van een welgestelde woning uit deze periode. Bezoekers moeten het van verschillende hoeken bekijken om de geveldetails en torenstructuur volledig te waarderen.

Per Leo, een achterkleinzoon van Heinrich Leo, maakte het huis tot een hoofdpersonage in zijn roman Flut und Boden (2014). Het boek volgt zijn grootvader Friedrich en diens oudere broer Martin, een „denkbaar ongelijk broederpaar” dat hun jeugd in de villa doorbracht.