Brückenanlage zwischen Altem und Neuem Hafen, Bruggenstelsel tussen havens in Bremerhaven, Duitsland

De Brückenanlage zwischen Altem und Neuem Hafen overspant een verbindingskanaal van 12,5 meter breed en 8 meter diep, tussen 1925 en 1927 gegraven en schertsend Panamakanaal genoemd. Twee rolklapbruggen kruisen het: een smalle spoorbrug van 4,75 meter breed en 17,55 meter lang en een bredere verkeersbrug van 8,5 meter breed en 15,80 meter lang. Een vierlaagse bakstenen machinehuistoren bevat boven de motoren de bedieningskamer.

Omdat de sluis van de Geeste naar de Oude Haven in 1933 werd gedempt, werd tussen 1925 en 1927 een verbindingskanaal van 12,5 meter breed en 8 meter diep tussen de Oude en Nieuwe Haven gegraven, schertsend het Panamakanaal genoemd. Tegelijk verrezen in het verlengde van de H.-H.-Meier-Straße (voorheen Keilstraße) twee klapbruggen; begin 1928 werd het geheel officieel in gebruik genomen. Sinds 1992 staat het onder Bremer monumentenzorg.

Bewoners noemden het verbindingskanaal van 12,5 meter breed en 8 meter diep, tussen 1925 en 1927 gegraven, schertsend het „Panamakanaal”. Het ensemble bewaart zijn techniek uit de jaren 1920; de monumentendienst van Bremen noemt het een voortreffelijk getuigenis van haven-, verkeers- en bruggenbouwtechniek. Boven in de bakstenen machinehuistoren ligt nog de bedieningsruimte.

De bruggen hebben een doorvaarthoogte van 5,51 meter en kunnen handmatig bediend worden tijdens stroomuitval via een speciaal aandrijfsysteem. Toegang is altijd beschikbaar en bezoekers kunnen de technische installaties van buiten bekijken.

Drie kleine machinehuizen aan elk einde bevatten elektromotoren en een geniaal backupsysteem dat handmatig zonder stroom kan worden bediend. Dit noodsysteem toont de betrouwbaarheid van een meer dan 100 jaar oude engineeringsoplossing.