Ehemaliges Schlösschen Franziskaruhe, später Werkskasino der Maxhütte, Cultureel erfgoedmonument in Sulzbach-Rosenberg, Duitsland.

Schloss Franziskaruhe is een drielaagse vleugelconstructie onder de Rosenbergse Schlossberg: een twee verdiepingen tellend gepleisterd middenblok met twee machtige hoekpaviljoens, barokke vensteromlijstingen, een groot schilddak en een altane aan de achterzijde. Eénlaagse schilddakvleugels flankeren het; de zuidvleugel heeft een klein torentje, de noordvleugel staat los. Een tuinpaviljoen uit 1920 met mansardedak opent aan twee zijden via pijlers.

Maria Franziska Dorothea Christina, paltsgravin en moeder van de latere koning Maximiliaan I Jozef, liet het paviljoen bouwen; het was klaar in 1785 en heette voor het eerst Franziskaruhe op 27 juli 1786. In 1788 werd het vergroot, vermoedelijk met steen van de ruïne van kasteel Rosenberg. Na haar dood in 1794 kwam het aan de Ambergse burgemeester Michael Girisch, in 1805 aan de Franse emigrant Karl von Malcomes. Maxhütte kocht het in 1922; op 7 april 1934 werd in de zaal de fusie van Sulzbach en Rosenberg besloten. In 1964 en opnieuw in 2011 werd het grondig gerenoveerd.

Het gebouw veranderde van een adellijke privéresidentie in een sociale ontmoetingsplek voor fabrieksarbeiders, wat laat zien hoe industriële gemeenschappen oude adellijke landgoederen herbestemden.

Het gebouw ligt onder de Rosenbergse Schlossberg, boven Rosenberg, en is te voet vanuit de stad bereikbaar. Sinds 2018 is er tijdelijk een kleuterschool gevestigd, en het Beierse Landesamt für Denkmalpflege zoekt via zijn vastgoedbeurs een koper, zodat toegang tot het interieur niet gegarandeerd is. Het tuinpaviljoen van 1920 met mansardedak is vanaf het terrein te zien.

In de tuin staat een paviljoen uit 1920, een gebouw met mansardedak dat aan twee zijden via pijlers open is. Het staat los van het zomerhuis uit 1785 en toont hoe het terrein later als omlijsting van het landgoed werd ingericht.