Mariä Himmelfahrt, Katholieke kerk in Wolfskofen, Duitsland.

Mariä Himmelfahrt is een katholieke zaalkerk met witte muren en een rood pannendak, van 1939 tot 1942 gebouwd door Karl Schmidt Senior als Chorturmkirche. Aan de linkerzijde staat een vierkante toren met een blauwe klok met gouden Romeinse cijfers en een steil piramidedak met gouden kruis. Vijf hoge boogvensters met roodachtige dorpels ritmeren de lange zijmuur; rechts biedt een portaal op stenen pijlers onderdak aan de donkere deur.

De kerk werd gebouwd tussen 1939 en 1942 en blijft het enige katholieke kerkgebouw dat door de nazi-regering tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gefinancierd. Deze ongebruikelijke steun uit die tijd maakt het een zeldzaam religieus bouwwerk.

Het barokke meubilair komt uit de voormalige bedevaartskerk Mariä Himmelfahrt in Pappenberg, een dorp dat werd ontruimd voor het oefenterrein Grafenwöhr. Het hoogaltaar maakte Johann Michael Doser in 1719 voor 142 gulden; in 1721 verguldde Johann Thoma Wild uit Auerbach het. De twee zijaltaren zijn gewijd aan de heilige Sebastiaan, opgericht in 1640 tijdens een pest, en de heilige Florianus, opgericht in 1634 na een brand in Pappenberg. Het rechteraltaar draagt een geschilderde kopie van het genadebeeld van Pappenberg, met een opschrift over de vlucht naar Praag in de Zweedse oorlog en de herplaatsing in 1798.

De kerk staat in Wolfskofen, een buurtschap van Mintraching, op grond die de hervestigingsmaatschappij RUGES verwierf voor de verplaatste gemeenschap van Pappenberg. De ingang bevindt zich in het overdekte portaal aan het rechteruiteinde van de lange zijde, gedragen door stenen pijlers. Het dorp ligt bij het oefenterrein Grafenwöhr; de gebruikelijke toegang is over de weg.

Een gesneden Madonna van de Rozenkrans uit de jaren 1530-1540 toont het ambacht van de late gotische periode door gedetailleerde draperie en fijn snijwerk. Dit kunstwerk stamt uit een tijd eeuwen voordat het moderne kerkgebouw werd gebouwd.