St. Martin, Begraafplaatskerk in Greding, Duitsland

Sint-Martinus is een driebeukige romaanse hallenkerk met drie apsissen bij het oostelijke koor, gebouwd in het midden van de 12e eeuw. De vierkante westtoren, waarvan de onderste vijf verdiepingen uit de 11e eeuw dateren, heeft twee paren boogvormige klokkenvensters en een steile piramidale spits. De gepleisterde gevel is lichtbeige en de kerk staat op een hoogte ten noordwesten van Greding, tussen grafstenen.

Deze kerk begon als parochiekerk voor de gemeenschap van Greding en bleef eeuwenlang haar spirituele centrum. In de loop van de tijd veranderde haar functie, en uiteindelijk werd het de begraafplaatskerk die daar vandaag staat.

De patroonheilige Martinus wijst op een Frankische stichting, terwijl de naburige Michaelskapelle een Beiers patronaat heeft. De kerk bleef tot in de 18e eeuw de oorspronkelijke parochiekerk van Greding, waarna St. Jakobus haar geleidelijk verving. Naast het hoofdaltaar staat een laatgotisch Mariabeeld met Kind uit 1510, afkomstig uit St. Jakobus.

St. Martin staat op een hoogte in het noordwesten van Greding, aan de voet van de Kalvarienberg, niet in het centrum. De begraafplaats is omgeven door een muur die deels deel uitmaakt van de stadsmuur. De begane grond van de westtoren dient als sacristie, omdat de kerk er geen eigen heeft.

De onderste vijf verdiepingen van de toren dateren uit de 11e eeuw en de gelijkenis met de toren van de kathedraal van Eichstätt is duidelijk. De kerk draagt ook het blauwe-schild-embleem van het Haags Verdrag voor de bescherming van cultureel erfgoed bij gewapende conflicten.