Erhardikapelle, Religieuze kapel in historisch centrum, Regensburg, Duitsland.

De Erhardikapelle staat in de Erhardigasse, acht treden onder het huidige straatniveau, in een ruimte die door vierkante kolommen in drie schepen is verdeeld. Ze werd in de tweede helft van de 10e eeuw gebouwd als begane grond van een gebouw met twee verdiepingen, niet als crypte. De neoromaanse gevel uit 1892, met een portaal geflankeerd door driedelige boogvensters, bevat spolia uit de kruisgang van de Regensburger Schottenkirche.

De in de tweede helft van de 10de eeuw gebouwde kapel was oorspronkelijk de begane grond van een tweelaags gebouw, geen crypte, hoewel ze nu acht treden onder straatniveau ligt. De wereldlijke bovenverdieping werd in 1954 gesloopt. In 1892 restaureerde Georg Dengler het geseculariseerde bouwwerk voor gebruik als kerk en gaf het een neoromaanse gevel op het huidige straatniveau.

De kapel is gewijd aan de heilige Erhardus; het mozaïek achter het altaar, gemaakt bij de restauratie van 1892, geeft zijn voorstelling uit de Uta-codex van de 11e eeuw weer. Het gebouw behoort tot het bisdom Regensburg en staat als D-3-62-000-38301 op de Beierse monumentenlijst.

De kapel ligt acht treden onder het huidige straatniveau en is bereikbaar via de Erhardigasse in de oude binnenstad van Regensburg; de trap is de enige toegang. De benedenruimte blijft ook in de zomer koel, een jas is nuttig. De neoromaanse gevel met portaal ligt op straathoogte, het altaarmozaïek in de verlaagde ruimte.

De drierelig boogvensters aan weerszijden van het portaal zijn spolia uit de kruisgang van de Regensburgse Schottenkirche, geplaatst in de neoromaanse gevel die in 1892 onder Georg Dengler tot stand kwam. Het mozaïek achter het altaar, eveneens uit die restauratie, geeft de voorstelling van de heilige Erhard uit de Uta-codex van de 11e eeuw weer.