Mariakerk Treuenbrietzen, Gotische kerk in Treuenbrietzen, Duitsland.

St. Marien is een kerk van veldsteen en baksteen in Treuenbrietzen, vóór 1217 begonnen als kruisvormige pijlerbasiliek. Het oostelijke deel (apsis, koor, transept) is van veldsteen met rondboogvensters, het schip en de westtoren zijn van baksteen; de in 1452 begonnen toren draagt een laatgotische spits boven vier gevels.

De bouw van St. Marien begon vóór 1217 en werd tot in het derde kwart van de 13e eeuw voortgezet als kruisvormige pijlerbasiliek. De westtoren werd pas in 1452 begonnen en kreeg begin 16e eeuw zijn helm over vier gevels. Het noordelijke zijkoor werd rond 1720 afgebroken.

De stad ontstond uit twee nederzettingskernen, elk met een eigen parochiekerk: St. Marien was de kerk van de burchtnederzetting rond de Askanische grensvesting, St. Nikolai die van de kooplieden. De kerk is een open kerk van de gemeente Treuenbrietzen in het kerkdistrict Mittelmark-Brandenburg van de Evangelische Kerk Berlijn-Brandenburg-Silezische Opper-Lausitz. Ten westen staat de Lutherlinde, een 400 tot 500 jaar oude zomerlinde met een stamomtrek van 6,2 m, die meermaals is gestabiliseerd.

St. Marien is een open kerk van de gemeente Treuenbrietzen. De ingang ligt aan de zuidzijde; de in 1452 begonnen westtoren staat aan het tegenovergestelde uiteinde van het koor. Ten westen van de kerk staat de Lutherlinde, een zomerlinde met een stamomtrek van 6,2 m die op meerdere plaatsen is gestut.

Het gebouw toont een zichtbare materiaalwisseling: de apsis, het koor, het dwarsschip en de oostelijkste traveeën van de zijbeuken zijn bekleed met zorgvuldig gehouwen veldsteen, terwijl de rest van de kerk en de westtoren van baksteen zijn. De westtoren werd pas in 1452 begonnen, en ook de geveldriehoeken van het dwarsschip zijn van baksteen.