Klosterkirche St. Heinrich, Middeleeuwse kloosterkerk in Pirna, Duitsland.

De Klosterkirche St. Heinrich is een gotische hallenkerk met twee naven, stenen gewelven, versierde muren en een toren tussen het schip en het koor. Het gebouw valt op door zijn hoge ramen die het interieur met licht vullen en de zorgvuldig gemaakte gewelven.

Dominicaanse monniken uit Leipzig stichtten het klooster rond 1300 en breidden het in de 14e eeuw uit tot een belangrijk religieus centrum. De kerk werd een plaats van intense monastieke activiteit in de groeiende stad.

De muurschilderingen dateren uit de 14e eeuw, niet uit de 15e: de oostwand toont het Laatste Oordeel, de zuidwand een Madonna met schenker en de noordwestelijke travee de bevestiging van de dominicanenorde door paus Innocentius IV. De gewelfschilderingen met plantmotieven werden in 1956/57 grotendeels vernieuwd.

De kerk staat aan de noordwestrand van de oude binnenstad van Pirna, met het voormalige kapittelzaalgebouw, nu Stadtmuseum Pirna, direct ten noorden ervan. Het schip werd tussen september 2002 en december 2003 gerestaureerd na de Elbevloed, waarbij podia, banken en verwarming werden vernieuwd. De westmuur is volledig gesloten; de ingangen liggen in de tweede travee vanaf het westen en alleen de noordelijke is origineel.

Het hoofdaltaar draagt een crucifix van Friedrich Press uit 1973, maar aan de zuidmuur hangt ook een laatgotisch retabel uit 1510/20 met de Moedermaagd tussen Maria Magdalena en Margaretha. De luiken tonen geschilderde heiligen, buiten links Leonardus en Johannes de Doper.