Gamighübel, heuvel in Duitsland

De Gamighübel is een 187 m hoge granodiorietkop ten noordwesten van de Dresdense wijk Kauscha, die de Pläner-lagen uit het Cenomanien en Turonien doorbreekt. Aan het oppervlak is een voormalige brandingklif bewaard, met holten en gesteentebuidels gevuld met schelpkalksteen en kalkmergel. De top is begroeid met sleedoorn en andere roosachtigen, omringd door kalkgrasland en droge havergrasweiden.

De naam Gamighübel verschijnt voor het eerst in 1592 in het gerechtsboek van Kauscha en Gaustritz en is afgeleid van het Slavische woord kamjen voor steen. Vanaf de 19e eeuw exploiteerden boeren uit Kauscha, Leubnitz en Torna verschillende steengroeven op de heuvel en wonnen granodioriet vooral voor de aanleg van paden en wegen. De groeves legden talrijke fossielen uit het Krijt bloot, die de geologen Hanns Bruno Geinitz, Louis Agassiz en August Emanuel von Reuss beschreven.

De naam Gamighübel komt van het Slavische kamjen, 'steen', en verschijnt in 1592 voor het eerst in het gerechtsboek van Kauscha. Een sage vertelt over dwergen die in de heuvel goud en edelstenen dolven; hun hamerslagen waren tot in Leubnitz te horen, en na het luiden van een kerkklok vertrokken ze met hun schat over de Elbe.

De heuvel ligt op open akkerland ten noordwesten van Kauscha en ten zuidwesten van Torna, zonder gemarkeerd startpunt; je nadert via veldwegen vanaf een van beide dorpen. De bodem is kalkrijke droge grasland op rots, stevige schoenen zijn handig. Omdat de helling een beschermd gebied (FND 79) is, blijf je op bestaande paden en aan de randen van de droge graslanden.

Volgens de sage dolven kabouters goud en edelstenen in de Gamighübel; bij gunstig weer waren hun hamerslagen tot in Leubnitz te horen. Verdreven door het luiden van kerkklokken, staken ze in een maannacht de Elbe over, beloonden de veerman rijkelijk en begroeven hun schat in de streek rond Helfenberg.