Baugewerkschule Idstein, Cultureel erfgoedmonument in Idstein, Duitsland.

De Baugewerkschule Idstein is een vierlaagse bakstenen gebouw aan de Limburger Straße 2, gebouwd in 1892/1893 naar plannen van Emil Hoffmann en in 1910 uitgebreid door August Nabenhauer. De neorenaissance-gevel is door vlakke risalieten in drie delen verdeeld, met gele en rode baksteen, een met leien bedekt schilddak en dakkapellen met puntgevels.

Op initiatief van de inwoners van Idstein begon de school op 4 mei 1869 met vier leerlingen in het voormalige onderwijzersseminarie. Naar Holzmindens voorbeeld was zij een van de eerste van haar soort in Pruisen. Op 1 april 1895 nam de Pruisische staat de instelling over; het bakstenen gebouw aan de Limburger Straße naar ontwerp van directeur Emil Hoffmann verrees in 1892/1893 en werd in 1910 uitgebreid naar plannen van August Nabenhauer. In 1971 ging de school op in de hogeschool van Wiesbaden, in 1993 sloot de locatie Idstein.

Het gebouw diende generaties lang als centrum voor ambachtsonderwijs en praktische scholing in de regio. De solide bakstenen constructie en zorgvuldig ontwerp weerspiegelen het belang dat aan praktijkonderwijs werd gehecht.

Het gebouw staat aan de Limburger Straße 2 aan de rand van de oude binnenstad van Idstein, tussen kleinere vakwerkhuizen, niet op een heuvel. De hoofdfaçade ligt aan de straat en de in 1910 aangebouwde zijvleugel loopt haaks naar het noorden. Het interieur wordt gebruikt door de Hochschule Fresenius, dus de bakstenen buitenkant is het best vanaf de openbare weg te bekijken.

De uitbreiding van 1910 naar ontwerp van docent August Nabenhauer voegde aan de noordzijde een haakse zijvleugel toe, waardoor de rechthoekige plattegrond een L werd en de hoofdvorm drie gelijke delen kreeg in plaats van twee. Gele en rode bakstenen geleden de muren.