Rittergut Wichtringhausen, Landgoed in Barsinghausen, Duitsland

Het Rittergut Wichtringhausen is een twee verdiepingen tellend herenhuis op een door een gracht omgeven eiland, bereikbaar via drie bruggen. De begane grond en kelder zijn van breuksteen, de bovenverdieping van gepleisterd vakwerk. Het huis heeft aan de oostzijde een renaissance-erker met het jaartal 1611, en een neogotische traptoren, balkon, erker en torentje uit de verbouwing van 1866. Bijgebouwen zijn onder meer een rentmeesterswoning uit 1865 en een massieve koeienstal uit 1905.

Wichtringhausen verschijnt voor het eerst in 1188 als Wicmeringehusen in een leenregister van de bisschop van Minden, die het goed aan zijn vazallen gaf. In de 15e eeuw kwam het aan de graven van Schaumburg, die er een kleine burcht bouwden; in de 16e eeuw werd deze omgebouwd tot een omgracht slot met grafkelder, kapel en poortgebouw. Het herenhuis zelf dateert uit de 16e eeuw, werd in de 17e eeuw verbouwd en in 1866 onder Heinrich Langwerth von Simmern in neogotische stijl heringericht.

Het herenhuis combineert Renaissance-elementen met neogotische details die uit verschillende perioden stammen. Deze mengeling van stijlen laat zien hoe het bezit veranderde om aan te passen aan wisselende smaak en behoeften.

Het landgoed ligt ten noorden van de B 65, aan de middeleeuwse handelsweg Hellweg tussen Hildesheim en Westfalen. Het herenhuis staat op een door een brede gracht omgeven eiland, bereikbaar via drie bruggen. In het in 1865 gebouwde beheerdershuis is nu een wijnlokaal van het Freiherrlich Langwerth von Simmern'sches Rentamt in Eltville gevestigd.

De wijnbar in het in 1865 gebouwde beheerdershuis is een vestiging van het wijnlandgoed Freiherrlich Langwerth von Simmern'sches Rentamt uit Eltville in de Rheingau. Dezelfde familie die het landgoed sinds 1743 bezit, schenkt zo Rheingauwijn op haar Nedersaksische bezit.