Militaire geschiedenis Collecties van Vesting Coburg, Kunstmuseum in Coburg, Duitsland.

De Kunstsammlungen der Veste Coburg vormen een cultuurhistorisch museum in de gelijknamige burcht boven Coburg. Vier zwaartepunten bepalen de verzameling: een prentenkabinet, een glasverzameling, een historische wapencollectie en de oude Duitse meesters rond Lucas Cranach de Oude en zijn kring. Sinds 1998 gebruikt het museum de hele burcht en combineert historische vertrekken met moderne presentatie; het Europees Museum voor Modern Glas in Rödental hoort erbij.

Rond 1200 gebouwd als een van de grootste Hohenstaufen-vestingen, werd de burcht in de reformatietijd een Saksisch keurvorstelijk slot en bood Martin Luther onderdak tijdens de Rijksdag van Augsburg in 1530. Tot 1802 diende zij als garnizoen. Hertog Ernst I begon in 1837 met de restauratie van het vervallen complex in neogotische stijl onder leiding van Carl Alexander Heideloff; in 1839 werden de eerste vertrekken opengesteld.

Het museum dankt zijn naam aan de hertogen van Coburg, wier uiteenlopende verzamelbelangen de vier zwaartepunten bepaalden: het prentenkabinet, de glasverzameling, de historische wapencollectie en oude Duitse meesters rond Lucas Cranach de Oude en zijn kring. De nalatenschap van hertog Alfred omvatte enkele duizenden Venetiaanse glazen, de grondslag van de faam van de glasverzameling.

De hele vesting wordt door de kunstcollecties gebruikt, zodat het bezoek historische vertrekken en moderne museale opstellingen in hetzelfde complex omvat. De gebouwen zijn eigendom van de Vrijstaat Beieren, die het onderhoud draagt, terwijl de Coburger Landesstiftung de collecties beheert. Het gebruiksrecht van de hertogelijke familie op het Fürstenbau verviel in 1998; daarna werd dit gebouw gerestaureerd en voor het museum opengesteld.

Het pijnlijkste verlies van de collecties is de bruidskoets van Johan Frederik de Grootmoedige uit 1527, die ondanks de evacuatie van het grootste deel van de collectie in de Tweede Wereldoorlog verloren ging. Het museum bezit ook de Turkse buit die in 1860 werd verworven van prins Frederik Jozias van Saksen-Coburg-Saalfeld en zijn zoon Friedrich von Rohmann.