Erlenhöhle

De Erlenhöhle is een natuurlijke grot bij Schwelm die zich ongeveer 263 meter door kalksteenformaties uitstrekt met meerdere kamers met gevarieerde mineraalsamenstelling. De gangen vertonen verschillende rotsstructuren die de geologische verscheidenheid van ondergrondse formaties weerspiegelen.

De grot werd in 1902 ontdekt tijdens een vossenjacht en werd later een belangrijk toevluchtsoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. Inwoners van Schwelm gebruikten het als schuilplaats tijdens bombardementen.

De grot kreeg literaire aandacht via de roman 'Zündschnüre' van Franz Josef Degenhardt uit 1974, later verfilmd. Deze voorstelling verankerde de plek in het culturele geheugen van de regio.

Toegang tot de grot is beperkt en vereist speciale toestemming en beschermingsapparatuur, aangezien de ingang met een hek is beveiligd. Bescherming van het gevoelige ondergrondse ecosysteem heeft prioriteit.

Ondanks zijn bescheiden grootte herbergt de grot talrijke diersoorten, waaronder vleermuizen en aquatische organismen gedocumenteerd in studies uit de jaren 1980. Deze ondergrondse gemeenschap toont hoe stabiel en productief grottenecosystemen kunnen zijn.