St. Andreas, Lutherse kerk in Verden, Duitsland

St. Andreas is een eenbeukige laat-romaanse bakstenen kerk met koor en zandstenen toren in het westen, gebouwd in het eerste kwart van de 13e eeuw. De drie traveeën van het schip hebben rondboogse kruisribgewelven, de apsis een halve koepel, en de buitenste langsgevels hebben steunberen. De toren werd in de late gotiek met twee verdiepingen verhoogd.

Rond het jaar 1000 stond hier een eerste gebouw van natuursteen, mogelijk de huiskapel van de bisschop. Het huidige laat-romaanse bakstenen bouwwerk met zijn zandstenen westtoren werd in het eerste kwart van de 13e eeuw opgetrokken voor een door bisschop Iso in 1220 gesticht kapittel van kanunniken. In de late gotiek werd de toren met twee verdiepingen verhoogd en kwam er een sacristie aan de noordzijde.

De kerk is genoemd naar de apostel Andreas. Het doopvont uit 1649 werd geschonken door een Zweedse officier, en het middeleeuwse schilderij boven het altaar, met Christus en de vier evangelisten, werd pas bij moderne restauratiewerkzaamheden ontdekt. De oudste van de drie klokken in de toren dateert uit de 13e eeuw; de andere twee werden in 1958 en 2021 gegoten.

St. Andreas staat direct ten zuiden van de dom van Verden; u bereikt de kerk te voet via het domplein, met de zandstenen westtoren als richtpunt. Het schip betreedt u vanaf de westkant, de verhoogde zuidvensters uit de late gotiek zijn vanaf de zuidmuur te zien.

De oudste van de drie klokken in de toren dateert uit de 13e eeuw; de andere twee werden in 1958 en 2021 gegoten. Het orgel, in 1981 gebouwd door het Hannoverse bedrijf Emil Hammer, heeft 13 registers op twee manualen en pedaal, met een tremulant die op het hele werk inwerkt en een Cymbelstern.