Lipsia-Brunnen, Sierfontein in centraal Leipzig, Duitsland

De Lipsia-Brunnen is een fontein van rood graniet op een klein driehoekig pleintje dat ontstaat waar de Kleine Fleischergasse schuin in het Barfußgäßchen uitkomt, tegenover de historische herberg Zum Arabischen Coffe Baum. Uit een onderbekken van ongeveer vijf meter doorsnee rijst een machtige zuil met vier bebaarde mannengezichten, met daarboven een tweede en een smaller derde bekken. Onder dat laatste staan vier naakte jongens elkaars hand vast te houden, beschut tegen het water dat uit de kleine fontein van het bovenbekken overloopt.

Max Lange (1868-1947), arts en beeldhouwer werkzaam in Leipzig, ontwierp de fontein in 1913 voor een wedstrijd ter verfraaiing van de stad en won de eerste prijs. Aanvankelijk was de Naschmarkt als locatie bedoeld; waarom het daar niet kwam, is onbekend. Uiteindelijk werd hij op zijn huidige plek geplaatst en heette hij eerst Puttenbrunnen.

De vier naakte kinderen onder het bovenste bassin houden elkaar vast alsof ze bescherming zoeken tegen het vallende water. Deze opstelling wekt een zichtbare indruk van kwetsbaarheid en saamhorigheid op die voorbijgangers natuurlijk opmerken.

De fontein staat op een druk voetgangerskruispunt en is gemakkelijk bereikbaar vanaf de omliggende straten. Nabijgelegen cafés en winkels maken het handig om tijd in het gebied door te brengen terwijl je de buurt verkent.

De fontein heette eerst Puttenbrunnen, naar de ongevleugelde putti die onder het bovenste bekken elkaars hand vasthouden. De huidige naam raakte pas ingeburgerd door het Lipsia-Haus ten westen van de fontein en geldt nu officieel; Lipsia is de Latijnse naam van Leipzig.