Salt museum Soltau, Zoutmuseum in Soltau, Duitsland
Het zoutmuseum van Soltau gebruikt het pand Bahnhofstraße 6 en een buitenterrein aan de overkant. Binnen bewaart het een van de grootste verzamelingen zout- en peperstrooiers, de beeldjes van het bedrijf Goebel. Buiten heeft de Soltauer Salzsiederverein een puthuisje, een historische kookhut en de gradatiektoren van een middeleeuwse zoutinstallatie nagebouwd. Het hele museumterrein is drempelvrij.
Archeologische vondsten tonen dat de zoutbron van Soltau al 5000 jaar wordt gebruikt. In 936 schonk koning Otto I de zouthof, curtis salta, aan het stift Quedlinburg; het zout diende om dierenhuiden te conserveren die tot perkament werden verwerkt. Vanaf de middeleeuwen verbood het zoutmonopolie van Lüneburg de inwoners van Soltau hun eigen zout te zieden en te verhandelen. In de 19e eeuw kreeg Eduard Weinlig geen vergunning voor een zoutziederij; op 30 mei 2015 opende het museum.
De zoutbron gaf Soltau en het riviertje Soltau hun naam; het zout van de curtis salta diende om dierenhuiden te conserveren die in de abdij van Quedlinburg tot perkament werden verwerkt. Sinds 2008 kookt de Soltauer Salzsiederverein pekel uit de thermale diepbron in open pannen tot Soltauer Salinensalz, een ambacht dat ter plaatse te zien is.
De openingstijden variëren per seizoen, dus het is verstandig om van tevoren na te vragen. Het museum biedt rondleidingen waarbij medewerkers de zoutproductieprocessen gedetailleerd uitleggen.
Op het terrein tegenover Bahnhofstraße 6 heeft de Soltauer Salzsiederverein een puttenhuisje, een historische kookhut en een gradatietoren naar het voorbeeld van een middeleeuwse zoutinstallatie nagebouwd. Sinds 2008 kookt de vereniging pekel uit de diepe bron van het kuuroord in open pannen tot Soltauer Salinensalz.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 93.453 bijdragers wereldwijd.