Mariä Himmelfahrt, Gotische parochiekerk in Kelheim, Duitsland

Mariä Himmelfahrt is een gotische parochiekerk in Kelheim met gele muren en grijze stenen omlijstingen. De vier verdiepingen tellende westtoren heeft een wijzerplaat en een achtzijdige spits met kruis; het schip heeft een steil roodbruin dak. Grijze steunberen scheiden spitsboogvensters met donker glas, en bij de voet hangt een crucifix onder een kleine luifel.

Een eerste parochiekerk bestond rond het jaar 1000, toen Kelheim marktrechten kreeg. De huidige kerk werd vanaf ongeveer 1420 begonnen met het drieschepige schip; het koor kwam omstreeks 1460 tot stand, zoals een bouwinschrift van 1466 op de koorsboog vermeldt, en de zijschepen waren in 1513 voltooid. Bij gebrek aan geld voor een toren gebruikte de parochie een verdedigingstoren van de nabije stadsmuur, die door een scheiboog met het koor was verbonden; hij werd in 1689 herbouwd en in 1846 afgebroken. De huidige neogotische westtoren verrees in 1862 en werd bij de uitbreiding van 1877-1886 met het schip verbonden.

De kerk is het middelpunt van het katholieke religieuze leven in Kelheim en herbergt regelmatige diensten. Het is ook de plaats waar huwelijken, doopsel en andere belangrijke gemeenschapsvieringen plaatsvinden.

De kerk is oostwaarts gericht en de neogotische toren staat aan de westzijde; de twee portaalvoorbouwen met driehoekig fronton openen zich in de middelste traveeën van de noord- en zuidzijde van het schip. Het stenen Mariabeeld boven het zuidportaal, rond 1450 gemaakt, markeert die ingang. Op het kerkplein herinnert een neogotische lantaarnzuil aan het in 1855 opgeheven kerkhof.

De toren is geen echte kerktoren: Kelheim had er geen geld voor, dus diende een verdedigingstoren van de stadsmuur, via een scheiboog met het koor verbonden en van een spits voorzien. Overstromingen bij de samenvloeiing van Donau en Altmühl beschadigden hem; in 1689 herbouwd, werd hij in 1862 vervangen door de huidige neogotische westtoren.