Benediktinerinnenkloster Kitzingen, Benedictijns klooster in Kitzingen, Duitsland.

Het Benediktinerinnenkloster Kitzingen is een voormalig klooster in Lagerfranken met gebouwen die ruimtes voor gebed en gemeenschappelijk leven van de zusters tonen. Het complex behoudt kenmerken van middeleeuwse kloosterarchitectuur.

Het klooster werd waarschijnlijk in de 8e eeuw vernieuwd onder de missionaris Bonifatius en verschijnt voor het eerst in de bronnen in 748, toen abt Sturmius van Fulda er vier weken werd verpleegd. In 1007 schonk Hendrik II het aan het nieuw opgerichte bisdom Bamberg, terwijl de bisschoppen van Würzburg steeds meer invloed kregen. Na de opheffing tijdens de Reformatie werd in 1568 op de plaats een vrouwenstift gesticht, in 1660 vervangen door een ursulinenklooster dat in 1804 werd opgeheven.

De naam van het klooster is verbonden met een legende: de herder Kuccingus, aan wie Maria verscheen om een gestolen lam uit de klauwen van een wolf te bevrijden. Midden 12e eeuw vroeg abdis Sophia raad aan Hildegard von Bingen, die de abdij aan de Main bezocht en haar van haar aftreden weerhield. Kort daarna werd Hedwig van Andechs, de latere hertogin van Silezië, hier als leerling opgenomen.

De gebouwen zijn te voet bereikbaar vanaf het centrum van Kitzingen, met bussen die regelmatig in de buurt rijden. Bezoekers moeten van tevoren controleren of specifieke gebieden open zijn, omdat toegang soms beperkt is afhankelijk van het huidige gebruik.

Volgens lokale traditie had een herder genaamd Kuccingus een visioen van Maria dat hem ertoe bracht een gestolen lammetje terug te helpen halen. Zijn ontmoeting werd verbonden met de oorsprong van de plaats die zijn naam zou dragen.