Pfahlwege im Campemoor, Archeologische loopbruggen in Neuenkirchen-Vörden, Duitsland

De Pfahlwege im Campemoor zijn houten paden uit de Stenen Tijd die door een verhoogd veen liepen en onder lagen turf en water zijn geconserveerd. De paden bestaan uit houten planken die naast elkaar zijn gelegd en uit verschillende parallelle structuren die archeologen in de loop der eeuwen hebben blootgelegd.

Zes prehistorische veenpaden zijn in het Campemoor ontdekt en tussen 1992 en 2004 opgegraven. Het oudste, pad 31 Pr, werd rond 4550 v.Chr. aangelegd in het midden-neolithicum en geldt als het oudste bekende veenpad ter wereld. De drielaagse constructie bestond uit berkenstammen als onderlaag, drie parallelle rijen dennenstammen en een loopvlak van tot 20 cm dikke dennenrondhouten met houwsporen van stenen bijlen. Pad 32 Pr, dendrochronologisch gedateerd op 2900–2879 v.Chr., liep op 30 m afstand parallel.

De paden dragen de aanduiding Pr met een nummer, genoemd naar veenonderzoeker Hugo Prejawa. De opgravingen trokken op de Open Monumentendag van 1996 ongeveer 1500 bezoekers. Ongeveer 1 km ten zuidoosten van de vindplaatsen vonden de mannen van Hunteburg in 1949 twee veenlijken uit de 3e of 4e eeuw.

De site bevindt zich in een veengebied met natte en moerassige omstandigheden, vooral in de nattere maanden. Bezoekers moeten passend schoeisel dragen en zich vertrouwd maken met de lokale informatieborden om de archeologische vondsten volledig te begrijpen.

Ongeveer een kilometer ten zuidoosten van de vindplaatsen werden in 1949 twee veenlijken uit de 3e of 4e eeuw gevonden: de „Männer von Hunteburg”. De wegen zelf dragen de afkorting Pr, als eerbetoon aan veenonderzoeker Hugo Prejawa. Op de Open Monumentendag van 1996 kwamen ongeveer 1500 bezoekers naar de opgraving.