St. Willibrord, Oudkatholieke kerk in de Altstadt, München, Duitsland

St. Willibrord is een neogotische baksteenkerk aan de Blumenstraße 36 in München. De lange zijmuur van licht baksteen heeft drie hoge spitsboogvensters tussen ondiepe steunberen, en een topgevelingang met groene dubbele deuren draagt het opschrift "ST. WILLIBRORDISKIRCHE". Rechts staat een vierkante baksteentoren met hoge boogvensters en een platte top. Het schip meet ongeveer 18 bij 11 meter.

Op 1 juni 1911 legde de Engelse bisschop Herbert Bury de eerste steen voor een anglicaanse kerk voor Engelstaligen, vooral het personeel van de Britse legatie aan het Beierse hof. Het bakstenen gebouw werd dat jaar opgetrokken en aan de heilige Georgius gewijd; na de Eerste Wereldoorlog huurde de oud-katholieke gemeenschap het, in 1932 kocht zij het. Een luchtaanval beschadigde het in 1944 zwaar; na de wederopbouw werd het op 19 maart 1949 aan de heilige Willibrord gewijd.

De kerk werd oorspronkelijk opgericht als een Engelse kapel en diende lange tijd de Engelssprekende gemeenschap. Tegenwoordig fungeert het als een plek waar verschillende gelovigen samenkomen en de neogotische stijl wordt bewonderd.

De kerk ligt in de Altstadt en is gemakkelijk bereikbaar te voet, met goede openbaarvervoeraansluitingen in de buurt. Bezoekers kunnen de architectuur van buiten bewonderen of informeren naar openingstijden voor binnenbezoeken.

Het gebouw staat dicht bij de vroegere vestingwerken van München en toont een nauwe verbinding met de middeleeuwse ontwikkeling van de stad. Deze locatie maakt het een interessant punt om de grenzen van het historische stadscentrum te begrijpen.