Schloss Lautrach, Landhuis in Lautrach, Duitsland

Schloss Lautrach, ook Neues Schloss Lautrach genoemd, is een langwerpig gebouw van drie verdiepingen met een mansardeschilddak en middenrisalieten met voluutgevels, omgeven door een hofgarten. Het werd gebouwd als proostresidentie en jachtslot en huisvest nu een congrescentrum met een eigen viersterrenhotel. Van het oude slot zijn geen resten bewaard.

De middeleeuwse zetel van de familie Lauternach, in 1164 gedocumenteerd, ging in 1417 over naar de heren van Landau en werd na een brand tijdens de Dertigjarige Oorlog herbouwd. In 1645 kwam hij aan het prinsbisdom Kempten; na een nieuwe brand in 1780 liet prins-abt Honorius Roth von Schreckenstein van 1781 tot 1783 het Nieuwe Slot bouwen als proostresidentie en jachtpaviljoen. In 1805 werd het geveild aan graaf Jean-Luis Firmas-Perier, en vanaf 1838 leidde priester Josef Deybach er een meisjesschool en later een jongensinstituut.

Vanaf 1838 leidden priester Josef Deybach en zijn zuster hier een kostschool voor dochters van welgestelde families, vanaf 1840 aangevuld met een jongensinstituut; beide werden ver buiten de regio bekend. De erfenis van Deybach ging in 1889 naar de Wagnerschen Anstalten van Dillingen, tegenwoordig Regens-Wagner-Stiftung, die nog steeds het instituutsgebouw op het terrein van het oude kasteel bezit.

Het landgoed is beschikbaar als evenementenlocation en ontvangt groepen voor vergaderingen en vieringen het hele jaar door. Het is raadzaam vooraf contact op te nemen met het beheer om beschikbaarheid te bevestigen.

Hermann Anschütz-Kaempfe, uitvinder van het gyrokompas, kocht het Nieuwe Slot in 1921 en hield er „faculteitsbijeenkomsten” met door hem gekozen wetenschappers, onder wie Albert Einstein, Karl von Frisch, Wilhelm Wien en Arnold Sommerfeld. In 1931 schonk hij het gebouw per testament aan de Ludwig-Maximilians-Universität München.